Skattalagasafn ríkisskattstjóra 23.9.2019 18:09:08

Lög nr. 4/1995, kafli 5 (slóđ: www.skattalagasafn.is?log=4.1995.5)
Ξ Valmynd

V. KAFLI

Ýmis ákvćđi.
32. gr.

(1) Séu gjöld samkvćmt lögum ţessum eigi greidd innan mánađar frá gjalddaga skal greiđa sveitarstjórn dráttarvexti af ţví sem gjaldfalliđ er. Međ gjalddaga í ţessu sambandi er átt viđ reglulega gjalddaga skv. 4. mgr. 4. gr. og 3. og 5. mgr. 27. gr., en gjaldfelling vegna vangreiđslu á hluta skv. 5. mgr. 4. gr. og 4. mgr. 27. gr. hefur ekki áhrif á dráttarvaxtaútreikning. Um dráttarvexti gilda ákvćđi III. kafla vaxtalaga, nr. 25/1987*1).

(2) Nú verđur ljóst ţegar álagningu sveitarsjóđsgjalda lýkur eđa viđ endurákvörđun ţeirra ađ gjaldandi hefur greitt meira en endanlegu álögđu gjaldi nemur og skal ţá endurgreiđa ţađ sem ofgreitt var ásamt vöxtum fyrir ţađ tímabil sem féđ var í vörslu sveitarstjórnar. [Skulu vextir ţessir vera jafnháir hćstu vöxtum óbundinna sparireikninga á hverjum tíma.]1)

1)Sbr. 6. gr. laga nr. 148/1995. *1)Nú lög nr. 38/2001.

33. gr.

Gjöld samkvćmt lögum ţessum, svo og dráttarvexti, má taka lögtaki.

34. gr.

(1) Ríkisstjórninni er heimilt ađ gera samninga viđ stjórnir annarra ríkja um gagnkvćmar ívilnanir á útsvörum ţeirra erlendra og íslenskra ađila sem eftir gildandi útsvarslögum ríkjanna eiga ađ greiđa útsvar af sömu tekjum bćđi á Íslandi og í einhverju öđru ríki.

(2) Nú er eigi fyrir hendi samningur viđ annađ ríki um ađ komast hjá tvísköttun á tekjur skv. 1. mgr. og einstaklingur, sem útsvarsskyldur er hér á landi skv. 19. gr., greiđir til opinberra ađila í öđru ríki útsvar af tekjum sínum sem útsvarsskyldar eru hér á landi og er ţá ríkisskattstjóra heimilt, samkvćmt umsókn hlutađeigandi einstaklings, [---]1) ađ lćkka útsvar hans hér á landi međ hliđsjón af ţessum útsvarsgreiđslum hans.*1)

1)Sbr. 82. gr. laga nr. 136/2009. *1)Sjá 5. mgr. 119. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, varđandi hlutverk ríkisskattstjóra.

35. gr.

Ráđherra er heimilt ađ setja međ reglugerđa) nánari ákvćđi um framkvćmd laga ţessara.

a)Reglugerđir nr. 542/1989 og 1160/2015.
 

Fara efst á síđuna ⇑